Başkasının elleriyle yanan ölüm mumlarımı söndürdüm,
üfleyerek başkası olaraktan.
Bir rüzgar esti; incindi ruhum anlatamadım..
kurunun yanında yanan yaşım.

“Hayat bir darağacı kendi ellerimle kurduğum intihar saatleri”
Başkasının ellerinden devşirmedim hayatı
tevarüs edilmedi bağrımda yanan ateş
Bırak kar etmesin eyvah ü figanlar
yüreğimdeki ateş aşk yanığıyken
ırmak nasıl terk etsin kendini.

“Her doğan bir adem
kendi kaderiyle terk ettiği iklima için ölmeye”
Bütün zamanların en marjinal çocuğu aşk, çelişiğidir ölümün bile.
ve en nihayetinde kimimiz mutluyuz,kimimiz şair…

Abdüssamed Bilgili
----

Ve en nihayetinde bir sene daha yaşlandım..geçen 21 senenin ötesinde kalan zamanın kısıtlayıcılığı biraz da içi burkan..
bulduğum en güzel doğum günü şiiirlerinden biri bence bu şiir gerçekçiliğiyle..
insan her geçen zamanını kutlamak yerine geçen zamanın içindeki boşluklardan üzüntü duymalı biraz da..
umarım bu senem dönüp baktığımda bir seneyi de düzgün, huzurlu, deliksiz bitirdim diyebileceğim bir sene olur..